Hunter Field Target
WAT IS DAT EIGENLIJK?
Hunter Field Target (HFT), een schietsport, afgeleid van de jacht op kleinwild in de UK. Er wordt geschoten met luchtbuksen op metalen doeltjes van verschillende vormen.
De doeltjes hebben aan de voorzijde een metalen plaat, de faceplate. Hier zit een gat in, de killzone.
Wordt de faceplate geraakt, dan is dat al prima maar scoort de schutter geen punten. Wordt de killzone geraakt en klapt het doeltje om, dan levert dit 1 punt op.
Zo makkelijk is het dus.
Inderdaad... behalve dat de afstand van de schutter naar de doeltjes varieert tussen de 7 en 42 meter en de killzone tussen 15 en 35 mm.
De schutter mag slechts eenmaal (voor aanvang van de wedstrijd) de richtkijker op het geweer instellen! Men moet dus zelf alle afstanden inschatten en dit corrigeren door hoger of lager te mikken. Tevens rekening houdend met een eventuele zij-wind.
Raak schieten lukt alleen met optimale concentratie.
De doelen staan in kratten, met stukken zeil eronder om kogeltjes op te vangen, zodat die niet in de natuur terechtkomen.
Er zijn 2 klassen
HFT 1 waarbij de buks met perslucht of CO2 als krachtbron wordt ingezet
HFT 2 waar het een veer- of gasram buks betreft.
De zuiverheid van beide types ontloopt elkaar weinig maar het schieten met een veerbuks is lastiger dan met een HFT 1 buks. De veerbuks "bokt" meer en is minder vergevingsgezind, vandaar de verschillende klassen.
Materiaal voor Hunter Field Target.
- een luchtbuks van maximaal 16,3 joule
- Pellets
- een richtkijker (omdat je er tijdens de wedstrijd niet aan mag komen, zijn ingewikkelde extra's overbodig).
- een waterdichte schiet-mat om op te liggen